|
In het pikkedonker stonden vrijdagochtend twee bussen om 06.45 uur te
wachten voor school. De kudde derde klas leerlingen verdeelde zich over
deze twee bussen en nadat enkele pubers uit de ene, kleinere, bus in de
andere, grotere, waren overgestapt en nadat alle koppen geteld waren,
vertrokken we wonderbaarlijk op tijd naar het verre Winterberg.
Na een kleine ‘Pinkelpause’ net voor het verlaten van de A44 naar Kassel,
ging het verder via Arnsberg om het diep onder de sneeuw liggende
Winterberg aan te doen. Op parkeerplaats nummer 3 van het stadje werden
de bussen geparkeerd en konden de alpine-skies, langlaufskies en boards
worden gehuurd. Dat nam wel wat tijd in beslag, zeker omdat net voor
onze neus een andere grote groep zich voor het verhuurbedrijf had
opgesteld.
Nadat het materiaal was uitgedeeld bleek dat de pistes verboden terrein
waren omdat de kans te groot was dat takken zouden afbreken vanwege de
sneeuwlast. Dus de bus weer in en naar een ander deel van Winterberg
gereden, waar ook liften en loipes waren.
En zo stonden we eindelijk om 13.00 uur op de skies en dat was
natuurlijk niet zo vroeg. En om 15.45 uur was het feest alweer afgelopen
om nog enigszins op tijd in Enschede te zijn.
Toch vonden veel leerlingen (en collega's )nog genoeg tijd naast het
skiën en het langlaufen om extreem grote porties patat met liters
fritessaus en worsten in oceanen van currysaus naar binnen te werken.
Vooral in combinatie met warme chocomel scheen dat goed te smaken.
Wonderbaarlijk brak niemand een sleutelbeen, been of arm. En zo werd ons
‘notrufnummer’ slechts één keer gebruikt om mee te delen dat de
skihelling toch wel heel hoog was en ook wel heeeeel erg steil.
Op weg naar Enschede zat de stemming er goed in. Onderweg vlak voor
Münster werd een ‘pinkelpause’ van 15 minuten ingelast, waarbij onze
leerlingen sterk aan het twijfelen kwamen of dat genoeg tijd zou zijn om
Hamburgers te bestellen bij de burgertent……
Klokslag 20.00 uur kwamen de twee bussen aan bij school en nadat de
bussen streng gecontroleerd waren op papiertjes, snoepresten, blikjes en
verdere ondefinieerbare voorwerpen, kon iedereen naar huis. Luttele
minuten later was iedereen verdwenen en het hek op slot. Het weekend kon
beginnen.
Jelle van Ham
|
|
